Bronisław Durlik urodził się 6 marca 1930 roku w Miedzianej Górze. Po ukończeniu liceum w Kielcach rozpoczął studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie uzyskując dyplom inżyniera elektryka w 1954 roku.
Karierę zawodową rozpoczął pod koniec 1954 roku w Hucie Małapanew w Ozimku. W marcu 1954 roku otrzymał nakaz pracy do Huty ­Cedlera w Sosnowcu, w lipcu tego samego roku został przeniesiony do Huty 
im. Bolesława Bieruta (obecnie Huty Częstochowa), gdzie pracował do czasu przejścia na emeryturę, tj. do roku 1991.
W okresie pracy zawodowej przeszedł wszystkie szczeble kariery inżynierskiej, od kierownika Oddziału Remontów na Wydziale Elektrycznym, następnie kierownika WE, zastępcy głównego energetyka, a w ostatnich latach przed emeryturą – do głównego energetyka.
W roku 1966 ukończył studia pedagogiczne na Politechnice Częstochowskiej uzyskując uprawnienia do nauki przedmiotów zawodowych. Przez wiele lat pracując w Hucie, równocześnie uczył w szkole przyzakładowej, w technikum i na Politechnice Częstochowskiej. W latach 1980-1981 odbył studia podyplomowe na Wydziale Elektrycznym Politechniki Częstochowskiej. W roku 1981 uzyska I stopień, a w 1986 II stopień specjalizacji zawodowej inżyniera.
W czasie długoletniej pracy w Hucie zajmował się eksploatacją układów zasilania, układów napędowych, sieci energetycznych. Był współtwórcą koncepcji zasilania Huty w energię elektryczną, ciepło i gaz. Był zaangażowany w modernizację głównych układów napędowych Huty. 
Był racjonalizatorem, autorem i współautorem trzech patentów i jednego udoskonalenia technicznego, 70 projektów i rozwiązań technicznych, których realizacje przyniosły znaczące oszczędności oraz ułatwiły czynności zawodowe pracowników. Za działalność racjonalizatorską został wielokrotnie odznaczany.
Pracę zawodową łączył z działalnością stowarzyszeniową. W 1955 roku wstąpił do Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, gdzie przez wiele lat pełnił funkcje w Kole, Zarządzie oraz Komitecie Energetyki w Katowicach. Za zaangażowanie w SITPH otrzymał godność Członka Honorowego, a wcześniej był odznaczony Złotą i Srebrną Odznaką Honorową SITPH. Był współautorem monografii jubileuszowej „55-lecie SITPH w Częstochowie”.
Ze Stowarzyszeniem Elektryków Polskich był związany przez cały okres pracy zawodowej. Od 1969 roku był członkiem Zarządu Oddziału Częstochowskiego SEP, a w kolejnych latach 1981-1998 piastował funkcje wiceprezesa, członka Zarządu Oddziału, członka Prezydium. W latach 1998-2006 był prezesem Oddziału. Od 2002 do 2006 roku był także we władzach Zarządu Głównego SEP w Warszawie.
W czasie swojej prezesury w Oddziale Częstochowskim SEP zainicjował, zorganizował i został współautorem dwóch monografii Oddziału z okazji 50-lecia i 55-lecia, które były wydane przez Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej. 
W uznaniu zasług za działalność w SEP i NOT był odznaczony Srebrną i Złotą Odznaką Honorową  SEP oraz Srebrną, Złotą i Diamentową OH NOT. Ponadto stowarzyszenie SITPH wyróżniło Go Medalem im. Stanisława Staszica, a Stowarzyszenie Elektryków Polskich medalami imienia: prof. Mieczysława Pożaryskiego, inż. Kazimierza Szpotańskiego, prof. Jana Groszkowskiego, prof. Stanisława Fryzego. Otrzymał także godność Zasłużony Senior SEP oraz Członek Honorowy SEP. Za zaangażowanie w prace NOT został wpisany do Księgi Zasłużonych Działaczy NOT – Częstochowa. Znacząca działalność zawodowa i stowarzyszeniowa przyczyniła się do najwyższych odznaczeń państwowych, tzn. Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Brązowy Krzyż Zasługi.
Praca zawodowa i stowarzyszeniowa szła w parze z życiem osobistym – ożenił się w roku 1954, został ojcem czwórki dzieci (obecnie żyje tylko jeden syn), ma troje wnucząt. W roku 2006 zmarła mu żona. 
Bronisław Durlik zmarł 6 sierpnia 2022 r.