Streszczenie: Przez wiele stuleci medycyna rozwijała się nie korzystając prawie wcale z urządzeń technicznych. Doskonaliła się na podstawie systematyzacji procedur w starożytnej Gracji i Rzymie, potem przechodziła okres zacofania metod diagnostyki i leczenia w średniowieczu, kiedy jednak zaistniał postęp w opiece nad chorymi w postaci tworzenia szpitali i zakonów opiekuńczych, w Oświeceniu nastąpił rozwój wiedzy anatomicznej, w XIX i XX wieku postęp osiągnięto dzięki rozwojowi biochemii, ale obecny postęp medycyny opiera się w dużej mierze na rozwoju techniki. Pierwsze narzędzia techniczne wykorzystywane w medycynie wiązały się głównie z chirurgią i stomatologią, a zapotrzebowanie na nie wymuszało też postęp w technice, zwłaszcza w metalurgii i mechanice precyzyjnej. Potem urządzenia techniczne zaczęły wspomagać lekarzy także w diagnostyce. Pierwszy był stetoskop pomagający osłuchiwać pacjentów, potem ogromny postęp osiągnięto rozwijając różne metody diagnostyki obrazowej, a także rejestrując i analizując zjawiska bioelektryczne zachodzące podczas funkcjonowania różnych narządów. Artykuł kończy teza, że starzejące się społeczeństwa większości krajów świata wymuszają postęp w zakresie rozwoju techniki medycznej, bo tylko dobrze technicznie wyposażeni lekarze będą w stanie sprostać gwałtownie rosnącym potrzebom. 

Więcej w numerze 2/2026 ŚWE