Streszczenie: Artykuł przedstawia zagadnienia związane z architekturą cyberbezpieczeństwa systemów przemysłowych, ze szczególnym uwzględnieniem sektora energetycznego. Omówiono wpływ transformacji cyfrowej, integracji środowisk IT i OT oraz wdrażania rozwiązań chmurowych na wzrost powierzchni ataku infrastruktury krytycznej. Wskazano, że specyfika systemów OT, wynikająca z konieczności zapewnienia ciągłości procesów technologicznych oraz ograniczeń związanych z eksploatacją wieloletnich urządzeń i starszych protokołów komunikacyjnych, wymaga stosowania dedykowanych mechanizmów ochrony. Podkreślono znaczenie wielowarstwowej architektury bezpieczeństwa, obejmującej segmentację sieci, kontrolę dostępu, monitorowanie ruchu, wykrywanie anomalii oraz procedury tworzenia kopii zapasowych i odtwarzania systemów. Przedstawiono również rolę modeli architektonicznych, takich jak Purdue i Security by Design, oraz omówiono znaczenie regulacji prawnych, w szczególności NIS2 i Cyber Resilience Act, dla zarządzania ryzykiem oraz bezpieczeństwa łańcucha dostaw. W podsumowaniu wskazano, że rozwój odporności cyberfizycznej systemów przemysłowych będzie opierał się na selektywnym wdrażaniu koncepcji Zero Trust, wykorzystaniu metod sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego oraz ścisłej współpracy zespołów IT i OT.

Więcej w numerze 4/2026 ŚWE